AKCJASOS.PL Strona Główna AKCJASOS.PL
Pierwszy Polski Portal Pomocy

FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  Chat

Poprzedni temat «» Następny temat
Symptomy współuzależnienia, cechy osób współ
Autor Wiadomość
kahape 
vip
koalka



Pomogła: 103 razy
Dołączyła: 06 Maj 2009
Posty: 3163
Wysłany: 2010-09-10, 11:09   Symptomy współuzależnienia, cechy osób współ

Symptomy współuzależnienia, cechy osób współuzależnionych
Współuzależnienie


Zachowanie osób współuzależnionych jest bardzo charakterystyczne. Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych podaje za T. Cermakiem, zajmującym się zagadnieniem współuzależnienia terapeutą, że o współuzależnieniu jako o rozpoznaniu klinicznym można mówić, kiedy zachowanie osoby podejrzanej o współuzależnienie spełnia następujące kryteria:

1.Stałe uzależnienie własnej samooceny od umiejętności kontrolowania siebie i innych w sytuacji zagrożenia.
2.Branie na siebie odpowiedzialności za zaspokajanie potrzeb innych, nawet kosztem niezaspokojenia swoich własnych.
3.Problemy związane z wyznaczaniem granicy między zbliżaniem a zachowaniem dystansu oraz związany z tym lęk.
4.Skłonność do związków z osobami o zaburzonej osobowości, uzależnionymi od substancji chemicznych, współuzależnionymi i/lub o zaburzonych popędach.
5.Spełnianie trzech lub więcej spośród następujących warunków:
- silnie rozwinięty mechanizm zaprzeczania;
- tłumienie uczuć;
- depresja;
- przejawianie nadmiernej czujności;
- kompulsywność;
- lęk;
- nadużywanie środków zmieniających świadomość;
- aktualne lub w przeszłości doświadczanie przemocy fizycznej lub seksualnej;
- choroby somatyczne związane ze stresem;
- pozostawanie przez co najmniej dwa lata w ścisłym związku z osobą uzależnioną bez próby szukania pomocy.

Osoba współuzależniona poddaje się rytmowi wyznaczanemu przez nałóg uzależnionego. Całe życie: zachowania, uczucia i wszystkie myśli będą się kręcić wokół uzależnionego. Zachowanie współuzależnionego będzie reakcją na „propozycje” osoby uzależnionej, z którą się związał. Zmienią się godziny posiłków i snu, domownicy będą schodzić z drogi uzależnionemu i będą starali się „chodzić na palcach”. Ponieważ uzależniony nie będzie mógł sprostać właściwym dla jego roli obowiązkom, ich wypełnienie weźmie na siebie osoba współuzależniona i te osoby, które ona wyznaczy. Prawdopodobnie zacznie być osobą dominującą.

Mniej lub bardziej obsesyjna, ale pojawi się na pewno kontrola uzależnionego. Współuzależniony będzie szperał w notatkach, śledził, wypytywał znajomych o szczegóły życia uzależnionego. Będzie go pilnował, przyprowadzał do domu, wymuszał obietnice poprawy, używając w tym celu szantażu emocjonalnego (niestety, groźby kierowane pod adresem uzależnionego nie będą dotrzymywane, jeszcze bardziej wpędzając uzależnionego w nałóg). Wkrótce taka kontrola rozciągnie się na innych członków rodziny.

Współuzależniony działając w dobrej wierze nie pozwoli uzależnionemu ponieść konsekwencji nałogu i zachowań z niego wypływających. Wyręczanie w obowiązkach domowych, usprawiedliwianie przed innymi (szefem w pracy, rodziną, znajomymi…), pranie i gotowanie dla uzależnionego, nadopiekuńczość i pełne litości troszczenie się o niego, a nawet głośne „załamywanie rąk” nad nim – to wszystko objawy niedojrzałej miłości, która zapewnia doskonałe warunki do trwania uzależnionego w nałogu.

Osoba współuzależniona w imię „trwania za wszelką cenę” w toksycznym związku gotowa jest na niewiarygodne cierpienie. Do tego dochodzi jeszcze lęk przed porzuceniem, nie wyobrażanie sobie życia w samotności (najczęściej występuje u kobiet, które zdają się mieć taki niepisany program na życie we dwoje – z mężem czy partnerem, byle nie w samotności), co powoduje, że współuzależniony zniesie przemoc fizyczną i psychiczną (paradoksalnie może ona wzmagać współuzależnienie), manipulowanie własną osobą, wzgardzenie i odrzucenie, a nawet zdrady. Można powiedzieć, że zrezygnuje z własnego życia, a cała poświęci się na trwanie w patologicznym związku: zaniedba siebie i swoją karierę, porzuci pragnienia i plany, a żyć będzie tylko dla innych.

Z tym związane jest zmniejszające się poczucie własnej wartości (aż do zanegowania własnej wartości) i powiększające się poczucie winy osoby współuzależnionej. Rozhuśtane emocje ułatwią przechodzenie od napadów złości do letargu, od euforii do poczucia beznadziei. Współuzależniony będzie ulegał złudzeniom, a potem się rozczarowywał, będzie chciał wierzyć w poprawę uzależnionego, a potem kiedy jej nie zobaczy, doświadczy kolejnej krzywdy.

Współuzależniony ma duży „talent” w tworzeniu litanii wad uzależnionego i pretensji kierowanych w stronę jego osoby, będzie chciał wytłumaczyć sobie i innym każde zachowanie uzależnionego i nawet może je usprawiedliwi. Trudnością jednak będzie dla niego nazwanie własnych uczuć i zobaczenie, że samemu ma się problem. Będzie tłumił własne emocje. Najprawdopodobniej w domu nie będzie się rozmawiać na temat nałogu, a współuzależniony będzie próbował wciągnąć innych do gry pt. „wszystko jest w porządku”. Być może sam w tym się pogubi i nie będzie miał świadomości, co w tym spektaklu jest prawdą, a co nie.

Paradoksalnie współuzależniony zaprzecza oczywistym faktom i chce wierzyć, że uzależniony nie jest w nałogu, i że jakoś z niego wyjdzie. Nie przyjmuje do wiadomości trudnej sytuacji swojej i rodziny. Będzie zrzucać winę na siebie, a w ostateczności, kiedy przed prawdą nie będzie już mógł uciekać, zatrzyma ją tylko dla siebie, nie chcąc ani wynosić tajemnic rodziny na zewnątrz, ani nie decydując się na pomoc z zewnątrz.

Współuzależnienie rozwijać się będzie stopniowo, w miarę jak osoba współuzależniona będzie dostosowywała się do nałogu uzależnionego. Prawdopodobnie rozwój współuzależnienia przejdzie kilka etapów: najpierw osoba związana z uzależnionym szukać będzie powodów powstania nałogu u uzależnionego, a jednocześnie będzie próbowała ingerować w wybór drugiej osoby, potem nastąpi próba ukrywania problemu i izolacji od rodziny i znajomych oraz próby zachowania rodziny za wszelką cenę. Współuzależniony będzie starał się kontrolować nałóg i zachowania uzależnionego, a kiedy takie niezdrowe ingerencje nie przyniosą efektu, popadnie w rezygnację i będzie starać się tylko minimalizować konsekwencje nałogu.

Autor: Sławomir Zatwardnicki

http://www.stop-uzaleznie...luzaleznionych/
_________________
"Jeżeli czegoś pragniesz, to cały świat działa potajemnie aby udało ci się to osiągnąć".
"Uwierz, poproś, zaufaj, i... zostaw."
 
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Strona wygenerowana w 0,04 sekundy. Zapytań do SQL: 10